براى تثبيت آن چه بيان شد ، مىتوان به بيانات شارحان « حديث ثقلين » ، از بزرگان و مشاهير اهل تسنّن مراجعه نمود ؛ افرادى همچون : مَنّاوى در فيض القدير فى شرح جامع الصغير ، ملّا على قارى در المرقاة فى شرح المشكاة ، و قاضى عياض در نسيم الرياض و كتاب‌هايى همچون : شرح المواهب اللَّدُنّيّه ، السراج المنير فى شرح الجامع الصغير ، الصواعق المحرقه ، جواهر العقدين و منابعى ديگر . گفتنى است كه نگارندگان اين آثار ، پس از شرح حديث ثقلين تصريح نموده‌اند كه طبق اين حديث پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله مردم را به بهره بردن از هدايت‌هاى اهل بيت عليهم السلام ، فراگيرى از دانش آنان و پيروى از آن‌ها برانگيخت و به اين امور دستور داد . ديدگاه بزرگان اهل سنّت در دلالت حديث همان گونه كه بيان شد ، بزرگان اهل تسنّن در كتاب‌هاى خود ، دلالت حديث ثقلين را بيان كرده‌اند . براى نمونه ، كلام چند تن از آنان را مىآوريم : مَنّاوى مىگويد : حديث ثقلين به صراحت و بدون هيچ گونه ابهامى دلالت دارد بر اين كه قرآن و عترت عليهم السلام به سان دو فرزندى هستند كه با يكديگر زاده شده‌اند . پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله آنان را در بين امّت گذاشته و به